تهوع داستان آنتوان Roquentin، یک نویسنده فرانسوی است که در وجود خود وحشت زده است. در قالب اثر خاطره انگیز، او بی رحمانه هر احساس و احساس خود را فهرست می کند. افکار او به یک احساس غرورآمیز و غم انگیز تهوع که منجر به انتشار در ناحیه چپ چسبنده، در پایین زمان ما و زمان سوزن های بنفش و صندلی های صندلی شکسته می شود، منجر می شود.
برنده جایزه نوبل سال نو در ادبیات سال 1964 (هرچند که حاضر به پذیرش آن نشد)، ژان -Paul Sartre، فیلسوف، منتقد، رمان نویس و نمایشنامه نویس، جایگاه ویژه ای در جهان نامه های فرانسوی دارد. La Nausée ، اولین و بهترین رمان او، نقطه عطفی در داستان تخیلی و کار کلیدی قرن بیستم است.
خرید کتاب تهوع
جستجوی کتاب تهوع در گودریدز
معرفی کتاب تهوع از نگاه کاربران
«نباید اندیشید ... نمی خواهم بیاندیشم ... می اندیشم که نمی خواهم بیاندیشم... نباید بیاندیشم که نمی خواهم بیاندیشم ، زیرا این یک اندیشه است.» آیا هرگز این را پایانی نیست ؟
البته مسئله ی اصلی راوی کتاب بحث وجود هستش نه اندیشه، ولی این جملات حس تهوع رو خیلی ملموس به من میتونه منتقل کنه ...
فکر میکنم دغدغه وجود ذهن هر فردی رو در مرحله ای از زندگی مشغول میکنه ... حالا بسته به روحیات فرد شدتش فرق داره ...به همین دلیل واقعا داستان ملموسی بود برای من ، مسایلی که تا حالا ذهن خودمم درگیر شده بود ، جاذبه زیادی داشت برام خوندن این کتاب ...
تنها مغایرت ذهن من با راوی در اینه که در حد اون نمیتونم دلیل زندگی رو تصادفی و پوچ بدونم ... حداقل تا این لحظه هنوز به این حد از سردرگمی تو زندگی نرسیدم و نظرم اینه !
مشاهده لینک اصلی
کتاب از تلاش شخصیت اصلی برای فهم خودش شروع میشه
@دلم میخواهد تا دیرنشده خودم را خوب بفهمم@
اوج گرفتن کتاب برای من از صفحه ۲۰۴ شروع شد جایی که در دفتر خاطراتش ثبت میکنه
هیچ. وجود داشتم
قبل از این چند بار میخواستم کتاب رو کنار بزارم
اما در ادامه کتاب واقعا عالی میشه اوج داستان برای من صحبتهای رد و بدل شده با انسان دوست و افکارش درمورد آزادی بود.
(view spoiler)[
باری باید وقت را کشت. همین که بغل هم خوابیدند، باید چیز دیگری بیابند تا پوچی عظیم وجودشان را پنهان کند
دلم می خواهد پاشوم بروم، بروم به جایی که در آن به راستی در جای خودم باشم، جایی که با آن جور در بیایم اما جای من هیچ کجا نیست؛ من زیادی هستم.
تنها هستم و آزاد. و این آزادی یک خرده به مرگ میماند
(hide spoiler)]
به نظرم مخاطب کتاب افرادی هست که پوچی رو لمس کرده باشند، زدگی از آزادی رو احساس کردهاند، با دغدغههایی مثل دلیل وجود، و جایگاه من زندگی کرده باشند. اونوقت می بینن که سارتر چقدر بعضی موضوعات رو بهتر باز و بیان کرده.
برای کسایی که هم کامو خوندن هم سارتر به نظرم گوش دادن به این پادکست ۳ قسمتی هم میتونه جالب باشه
Sartre and Camus pt. 1 - Freedom
Sartre and Camus pt. 2
Sartre and Camus pt. 3 - The Great Debate
نکته آخر هم اینکه به نظرم مقدمهای که برای این کتاب نوشته شده اضافیه و اصلا خوب نیست
مشاهده لینک اصلی
قابیل KA ± ± ±  ° افراط گرایان SA، bunaltä ± ± قابیل، روح GAU ± کای کای ± ± ± rdatä dã¶nã¼y دوباره ... و دوباره من اولین RAC sayfasä ± NA به عنوان خوانده شده. N، یا deäÿil mazoåÿist'm دیوانه وار، دلیل من تا به حال آن را انجام ویندوز XP geã§erl از [± N با ما BUNLARADA من نمی دانم، اما وجود دارد، من آن را می دانم. آکلان در ± متر ماهه An- ثابت dã¶nã¼p گره د AY: فقط خود و خود را yaåÿanä ویندوز XP ± مرد boåÿ و بی معنی ± Z زندگی می کند [من دلیل این را نمی دانم، من می دانم که یک روز من یک کتاب است که نشسته و ترانه سرا متر ± دارند اما در راه، این است]. تنها به معنی پیدا شده و یافت می شود، و یا آنها را ± YaÅŸar از طریق جاده با بای به وارلام ± k به در بای با مردم توضیح داد،، بای [و من نمی دانم که چرا aã§ä ± kã§asä ± آن است، اما iåÿt به، bã¶yl به]. من می خواهم هار می گویند چه خوب @ معانی @ گفت البته، که همچنین مطمئن شوید که deäÿil، اما iåÿt، زبان dediäÿi ما بگویید -çAresizce- با این کلمات از زندان، به بیان threadsafe ± aytam ± آیا ± یک چیز است، پس از آن چیزی که هر اگر آن است، پس آن است. من فکر می کنم این نوشتار، کمی تحقیر آمیز است. آیا من چیزی نوشتم؟ اما ± متر iåÿt yazdä به، برای نوشتن نیست و همچنین من می توانم تیم ± ± K، یک حرکت است که نمی خواهد dã¼rã¼st㧠آرتا نیست. باری آنها ± a در آخرین yazayä ± متر ÅŸurada توضیح داد: به: خود tuhaflä ± کلارا ± (من نمی گویم وزرای ± N baåÿkalarä ± نار ± N ± کلارا ± tuhaflä) و دوست دارد به yã¼zleåÿ توصیه من به خوانندگان شدید ترس از karanlä خود ± جای K است. diäÿ به توصیه های خواننده را به baåÿlamalarä من نار ± ± yã¼zleåÿ با این (زندگی بی معنی اگر نه çOk ± Z ABI). همچنین، okuyacaksanä ± Z بد، و یا آنچه من می دانم کمی SA آیا KA ± ± ± K، IAY بی فایده است، boåÿ ... و غیره hissettiäÿ شما در یک روز خواندن، روز خود را با bã¶yl به چیزی خراب کردن نیست به عنوان öYl به ã§iã§ek من می گویم. در واقع، ویندوز XP ± baäÿlantä کتاب برای ایجاد یک خواندن عمیق تر از این موارد ممکن öNeril. بله، من فکر می کنم این یک هشدار معنی دار است.
مشاهده لینک اصلی
یکی از بهترین کتاب های سال جاری. احساس میکنم زندگی ام را مانند روکونتین زندگی کرده ام و شاید هم هنوز. از اولین صفحه، کلمات رمان مانند شعر حرکت می کنند؛ خیره شدن به مردم، به نوعی هوشمندانه می شود، اشیاء زندگی نوعی خزنده می شوند و لحظات فقط یک تجربه سینمایی خالص هستند. آرزو می کنم می توانم یک عکس یا عکس از چند خط من برجسته و ده ها بوک مارک که بر روی این رمان گذاشتم را آپلود کنم. نمی دانم چند رمان فلسفی که تا به حال خوانده ام، اما زمانی که من به رمان کاموسی می خوانم غریبه، من متوجه شدم که اتصال بین این دو مشکل است. اما سارتر با آنچه که می خواهد بگوید بسیار واضح است. خواندن فلسفه سارتر قبل از رمانهایش باعث شد من احساس کنم که با استفاده از شخصیت های خود به درستی او را ثابت می کنم؛ روکتین، برای سابق، بسیار شبیه سارتر خودش است. سارتر او را از اینجا به عنوان نوعی مدل برای فلسفه خود استفاده می کند، اما هنوز دیدگاه من نسبت به اگزیستانسیالیسم سارتر را به من نسبت داد و باعث شد که من آن را نه تنها به سارتر وصل کنم، بلکه به رویدادهایی که او در اینجا نیز نوشت. اگزیستانسیالیسم سارتر یک سخنرانی نیست که برای او به عنوان \"بودن و یا نومیدی\" خوانده ام، داستان ای که من از همه از آن لذت می بردم و احساس می کردم.
مشاهده لینک اصلی
یکی از شخصیت های غیرقابل انکار و تقریبا غیر انسانی، در اطراف یک شهر در فرانسه به فکر بی نظمی و بی هدف بودن وجود دارد. End.Oh، صبر کن، تقریبا فراموش کردی: نزدیک به پایان، شخصیت نامطلوب به کمک فیزیکی یک pedophile می گوید و میل دارد که چهره اش را که فقط پدوفیل را گرفتار کرده و متوقف کند، به جای تمایل به سر و صدا کردن و چهره خود را پدفیلد را نابود کنید. پایان (برای واقعی در این زمان). با این حال، ژان پل سارتر است. این بدان معنی است که این چیز فوق العاده هوشمند است، درست است؟ خوب، باشه، ستاره ای اضافی اضافه می کنم، به نظر می رسد که من کم رنگ شده، بی رحم، بی رحمی و بدبختی ظاهر می شود.
مشاهده لینک اصلی
رمان سارتر برای شناختن نویسندگان غرق شدن در اندیشه ی موجودات غافلگیرانه خیره کننده بود. از لحظه ای که شروع کردم خواندن نمی توانستم آن را انجام دهم. نوشتن و ساختار بسیار شگفت انگیز بود و احتمالا یکی از مزایای جدید من بود. همچنین: @ من متوقف نوشتن کتاب من در مورد Rollebon؛ آن را به پایان رسانده ام، نمی توانم آن را بنویسم. من با زندگی ام زندگی می کنم @ من بعد از پایان نامه من پایان می یابد.
مشاهده لینک اصلی
تهوع یک کتاب پیچیده است ... شاید بیش از حد. من احساس می کنم من نوشتن این موسسات تحقیقات پ ± عجله، بنابراین من فکر می کنم هر دو شکست خورده اند به سازماندهی در عین حال چند تن از ایده هایی که از کار من تحریک می شود. ملاقات با چند نکات مشترک بین کتاب سارتر و خارج از کشور، آلبر کامو. شاید نقطه شروع همان (PA © دست دادن جهت ممکن است با توجه به این ایده از طرح ایده آلیستی از زندگی) است، اما روش و احساسات موجود در کار تمایل به متفاوت است. Roquentin (شخصیت در این رمان) تصور پوچ (ناتوانی در پروژه زندگی خود از مجموعه ای از ایده های خود را) از تمایل خود وجود ندارد. زندگی کسل کننده خود، نیاز خود را برای توجیه وجود خود را از افسردگی و بی دقتی منجر به شخصیت سارتر پینه بسته soliloquies خود را در برابر مصرف تجارب روزانه، در غم خود را سرگردان خیابان های شهرستان. در این مورد، مرد است با تهوع corroÃdo، احساس بیگانگی از خود را تحت رعایت جنبه یا چیز خاصی که توجه به محیط زیست است. در راه، تهوع مظهر یک نیاز اساسی است: فکر می کنم و یا سوال آینده یا گذشته به تنها زندگی می کنند (به دلیل زندگی می کنند غیر قابل تحمل است) در حال حاضر. اغوا دور تفاوت های ظریف و احساس از محیط زیست اجازه می دهد تا شخصیت سارتر نشان عدم امکان اساسی آن: برای طراحی زندگی خود را از گذشته یا آینده انجام شده بود ندارد ... چیزی است که به سادگی آن را غیر ممکن است. برای آنچه در حال حاضر aconteció، حوادث را تجربه شما سیستم عامل ± عجیب و غریب ... دیگران هستند، زمانی که آنها عکس های فوری و صرف این که هیچ منطق در مونتاژ آنها نیست. در مورد آنچه که ممکن است تبدیل شود، هیچ چیز از آن برای تصویب یک طرح پیش بینی کننده وجود ندارد. تجربیات فعلی اساسی نیست؛ در واقع، به عنوان چند لحظه که به عنوان پر کردن زمان با تجربه شده است آنچه به نام به شلوغ (شبیه به آنچه که مورخ تاریخی بنیامینی تاریخ را می سازد). در پایان من است در حال پیچیده ... اما من فکر می کنم یک امکان تجزیه و تحلیل (نه خیلی زیاد) ممکن است به شرح زیر باشد: Roquentin به لطف یک جلسه، رسیدن به چشم انداز کلی مردد گذشته خود در عین حال (و، یک بار و برای (© خاطر احترام به کسانی که نمی توانند یک کتاب را بخوانید اگر می دانند که چهde © خواهد @ نمی گویند) به دست آورد همه، به نظر می رسد که می تواند آشتی رسیدن) و irresolubes امکانات آینده از ابر قبل از آن است. کار جدید خود را (که ناخودآگاه در این دوره از صفحات انجام می شود) است برای توجیه زندگی خود را از احتمالات فعلی آن: از آنچه در آن است. از آنجا ادبیات به عنوان یک منبع برای آشتی دادن داستان بین آنچه زندگی می کند و هویت چیست. ± عجیب و غریب نیست به شهود نهایی Roquentin: یکی از نیاز برای تولید یک داستان برای بازسازی دو قطب های فوق الذکر.
مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب تهوع
برنده جایزه نوبل سال نو در ادبیات سال 1964 (هرچند که حاضر به پذیرش آن نشد)، ژان -Paul Sartre، فیلسوف، منتقد، رمان نویس و نمایشنامه نویس، جایگاه ویژه ای در جهان نامه های فرانسوی دارد. La Nausée ، اولین و بهترین رمان او، نقطه عطفی در داستان تخیلی و کار کلیدی قرن بیستم است.
خرید کتاب تهوع
جستجوی کتاب تهوع در گودریدز
البته مسئله ی اصلی راوی کتاب بحث وجود هستش نه اندیشه، ولی این جملات حس تهوع رو خیلی ملموس به من میتونه منتقل کنه ...
فکر میکنم دغدغه وجود ذهن هر فردی رو در مرحله ای از زندگی مشغول میکنه ... حالا بسته به روحیات فرد شدتش فرق داره ...به همین دلیل واقعا داستان ملموسی بود برای من ، مسایلی که تا حالا ذهن خودمم درگیر شده بود ، جاذبه زیادی داشت برام خوندن این کتاب ...
تنها مغایرت ذهن من با راوی در اینه که در حد اون نمیتونم دلیل زندگی رو تصادفی و پوچ بدونم ... حداقل تا این لحظه هنوز به این حد از سردرگمی تو زندگی نرسیدم و نظرم اینه !
مشاهده لینک اصلی
کتاب از تلاش شخصیت اصلی برای فهم خودش شروع میشه
@دلم میخواهد تا دیرنشده خودم را خوب بفهمم@
اوج گرفتن کتاب برای من از صفحه ۲۰۴ شروع شد جایی که در دفتر خاطراتش ثبت میکنه
هیچ. وجود داشتم
قبل از این چند بار میخواستم کتاب رو کنار بزارم
اما در ادامه کتاب واقعا عالی میشه اوج داستان برای من صحبتهای رد و بدل شده با انسان دوست و افکارش درمورد آزادی بود.
(view spoiler)[
باری باید وقت را کشت. همین که بغل هم خوابیدند، باید چیز دیگری بیابند تا پوچی عظیم وجودشان را پنهان کند
دلم می خواهد پاشوم بروم، بروم به جایی که در آن به راستی در جای خودم باشم، جایی که با آن جور در بیایم اما جای من هیچ کجا نیست؛ من زیادی هستم.
تنها هستم و آزاد. و این آزادی یک خرده به مرگ میماند
(hide spoiler)]
به نظرم مخاطب کتاب افرادی هست که پوچی رو لمس کرده باشند، زدگی از آزادی رو احساس کردهاند، با دغدغههایی مثل دلیل وجود، و جایگاه من زندگی کرده باشند. اونوقت می بینن که سارتر چقدر بعضی موضوعات رو بهتر باز و بیان کرده.
برای کسایی که هم کامو خوندن هم سارتر به نظرم گوش دادن به این پادکست ۳ قسمتی هم میتونه جالب باشه
Sartre and Camus pt. 1 - Freedom
Sartre and Camus pt. 2
Sartre and Camus pt. 3 - The Great Debate
نکته آخر هم اینکه به نظرم مقدمهای که برای این کتاب نوشته شده اضافیه و اصلا خوب نیست
مشاهده لینک اصلی
قابیل KA ± ± ±  ° افراط گرایان SA، bunaltä ± ± قابیل، روح GAU ± کای کای ± ± ± rdatä dã¶nã¼y دوباره ... و دوباره من اولین RAC sayfasä ± NA به عنوان خوانده شده. N، یا deäÿil mazoåÿist'm دیوانه وار، دلیل من تا به حال آن را انجام ویندوز XP geã§erl از [± N با ما BUNLARADA من نمی دانم، اما وجود دارد، من آن را می دانم. آکلان در ± متر ماهه An- ثابت dã¶nã¼p گره د AY: فقط خود و خود را yaåÿanä ویندوز XP ± مرد boåÿ و بی معنی ± Z زندگی می کند [من دلیل این را نمی دانم، من می دانم که یک روز من یک کتاب است که نشسته و ترانه سرا متر ± دارند اما در راه، این است]. تنها به معنی پیدا شده و یافت می شود، و یا آنها را ± YaÅŸar از طریق جاده با بای به وارلام ± k به در بای با مردم توضیح داد،، بای [و من نمی دانم که چرا aã§ä ± kã§asä ± آن است، اما iåÿt به، bã¶yl به]. من می خواهم هار می گویند چه خوب @ معانی @ گفت البته، که همچنین مطمئن شوید که deäÿil، اما iåÿt، زبان dediäÿi ما بگویید -çAresizce- با این کلمات از زندان، به بیان threadsafe ± aytam ± آیا ± یک چیز است، پس از آن چیزی که هر اگر آن است، پس آن است. من فکر می کنم این نوشتار، کمی تحقیر آمیز است. آیا من چیزی نوشتم؟ اما ± متر iåÿt yazdä به، برای نوشتن نیست و همچنین من می توانم تیم ± ± K، یک حرکت است که نمی خواهد dã¼rã¼st㧠آرتا نیست. باری آنها ± a در آخرین yazayä ± متر ÅŸurada توضیح داد: به: خود tuhaflä ± کلارا ± (من نمی گویم وزرای ± N baåÿkalarä ± نار ± N ± کلارا ± tuhaflä) و دوست دارد به yã¼zleåÿ توصیه من به خوانندگان شدید ترس از karanlä خود ± جای K است. diäÿ به توصیه های خواننده را به baåÿlamalarä من نار ± ± yã¼zleåÿ با این (زندگی بی معنی اگر نه çOk ± Z ABI). همچنین، okuyacaksanä ± Z بد، و یا آنچه من می دانم کمی SA آیا KA ± ± ± K، IAY بی فایده است، boåÿ ... و غیره hissettiäÿ شما در یک روز خواندن، روز خود را با bã¶yl به چیزی خراب کردن نیست به عنوان öYl به ã§iã§ek من می گویم. در واقع، ویندوز XP ± baäÿlantä کتاب برای ایجاد یک خواندن عمیق تر از این موارد ممکن öNeril. بله، من فکر می کنم این یک هشدار معنی دار است.
مشاهده لینک اصلی
یکی از بهترین کتاب های سال جاری. احساس میکنم زندگی ام را مانند روکونتین زندگی کرده ام و شاید هم هنوز. از اولین صفحه، کلمات رمان مانند شعر حرکت می کنند؛ خیره شدن به مردم، به نوعی هوشمندانه می شود، اشیاء زندگی نوعی خزنده می شوند و لحظات فقط یک تجربه سینمایی خالص هستند. آرزو می کنم می توانم یک عکس یا عکس از چند خط من برجسته و ده ها بوک مارک که بر روی این رمان گذاشتم را آپلود کنم. نمی دانم چند رمان فلسفی که تا به حال خوانده ام، اما زمانی که من به رمان کاموسی می خوانم غریبه، من متوجه شدم که اتصال بین این دو مشکل است. اما سارتر با آنچه که می خواهد بگوید بسیار واضح است. خواندن فلسفه سارتر قبل از رمانهایش باعث شد من احساس کنم که با استفاده از شخصیت های خود به درستی او را ثابت می کنم؛ روکتین، برای سابق، بسیار شبیه سارتر خودش است. سارتر او را از اینجا به عنوان نوعی مدل برای فلسفه خود استفاده می کند، اما هنوز دیدگاه من نسبت به اگزیستانسیالیسم سارتر را به من نسبت داد و باعث شد که من آن را نه تنها به سارتر وصل کنم، بلکه به رویدادهایی که او در اینجا نیز نوشت. اگزیستانسیالیسم سارتر یک سخنرانی نیست که برای او به عنوان \"بودن و یا نومیدی\" خوانده ام، داستان ای که من از همه از آن لذت می بردم و احساس می کردم.
مشاهده لینک اصلی
یکی از شخصیت های غیرقابل انکار و تقریبا غیر انسانی، در اطراف یک شهر در فرانسه به فکر بی نظمی و بی هدف بودن وجود دارد. End.Oh، صبر کن، تقریبا فراموش کردی: نزدیک به پایان، شخصیت نامطلوب به کمک فیزیکی یک pedophile می گوید و میل دارد که چهره اش را که فقط پدوفیل را گرفتار کرده و متوقف کند، به جای تمایل به سر و صدا کردن و چهره خود را پدفیلد را نابود کنید. پایان (برای واقعی در این زمان). با این حال، ژان پل سارتر است. این بدان معنی است که این چیز فوق العاده هوشمند است، درست است؟ خوب، باشه، ستاره ای اضافی اضافه می کنم، به نظر می رسد که من کم رنگ شده، بی رحم، بی رحمی و بدبختی ظاهر می شود.
مشاهده لینک اصلی
رمان سارتر برای شناختن نویسندگان غرق شدن در اندیشه ی موجودات غافلگیرانه خیره کننده بود. از لحظه ای که شروع کردم خواندن نمی توانستم آن را انجام دهم. نوشتن و ساختار بسیار شگفت انگیز بود و احتمالا یکی از مزایای جدید من بود. همچنین: @ من متوقف نوشتن کتاب من در مورد Rollebon؛ آن را به پایان رسانده ام، نمی توانم آن را بنویسم. من با زندگی ام زندگی می کنم @ من بعد از پایان نامه من پایان می یابد.
مشاهده لینک اصلی
تهوع یک کتاب پیچیده است ... شاید بیش از حد. من احساس می کنم من نوشتن این موسسات تحقیقات پ ± عجله، بنابراین من فکر می کنم هر دو شکست خورده اند به سازماندهی در عین حال چند تن از ایده هایی که از کار من تحریک می شود. ملاقات با چند نکات مشترک بین کتاب سارتر و خارج از کشور، آلبر کامو. شاید نقطه شروع همان (PA © دست دادن جهت ممکن است با توجه به این ایده از طرح ایده آلیستی از زندگی) است، اما روش و احساسات موجود در کار تمایل به متفاوت است. Roquentin (شخصیت در این رمان) تصور پوچ (ناتوانی در پروژه زندگی خود از مجموعه ای از ایده های خود را) از تمایل خود وجود ندارد. زندگی کسل کننده خود، نیاز خود را برای توجیه وجود خود را از افسردگی و بی دقتی منجر به شخصیت سارتر پینه بسته soliloquies خود را در برابر مصرف تجارب روزانه، در غم خود را سرگردان خیابان های شهرستان. در این مورد، مرد است با تهوع corroÃdo، احساس بیگانگی از خود را تحت رعایت جنبه یا چیز خاصی که توجه به محیط زیست است. در راه، تهوع مظهر یک نیاز اساسی است: فکر می کنم و یا سوال آینده یا گذشته به تنها زندگی می کنند (به دلیل زندگی می کنند غیر قابل تحمل است) در حال حاضر. اغوا دور تفاوت های ظریف و احساس از محیط زیست اجازه می دهد تا شخصیت سارتر نشان عدم امکان اساسی آن: برای طراحی زندگی خود را از گذشته یا آینده انجام شده بود ندارد ... چیزی است که به سادگی آن را غیر ممکن است. برای آنچه در حال حاضر aconteció، حوادث را تجربه شما سیستم عامل ± عجیب و غریب ... دیگران هستند، زمانی که آنها عکس های فوری و صرف این که هیچ منطق در مونتاژ آنها نیست. در مورد آنچه که ممکن است تبدیل شود، هیچ چیز از آن برای تصویب یک طرح پیش بینی کننده وجود ندارد. تجربیات فعلی اساسی نیست؛ در واقع، به عنوان چند لحظه که به عنوان پر کردن زمان با تجربه شده است آنچه به نام به شلوغ (شبیه به آنچه که مورخ تاریخی بنیامینی تاریخ را می سازد). در پایان من است در حال پیچیده ... اما من فکر می کنم یک امکان تجزیه و تحلیل (نه خیلی زیاد) ممکن است به شرح زیر باشد: Roquentin به لطف یک جلسه، رسیدن به چشم انداز کلی مردد گذشته خود در عین حال (و، یک بار و برای (© خاطر احترام به کسانی که نمی توانند یک کتاب را بخوانید اگر می دانند که چهde © خواهد @ نمی گویند) به دست آورد همه، به نظر می رسد که می تواند آشتی رسیدن) و irresolubes امکانات آینده از ابر قبل از آن است. کار جدید خود را (که ناخودآگاه در این دوره از صفحات انجام می شود) است برای توجیه زندگی خود را از احتمالات فعلی آن: از آنچه در آن است. از آنجا ادبیات به عنوان یک منبع برای آشتی دادن داستان بین آنچه زندگی می کند و هویت چیست. ± عجیب و غریب نیست به شهود نهایی Roquentin: یکی از نیاز برای تولید یک داستان برای بازسازی دو قطب های فوق الذکر.
مشاهده لینک اصلی